تشکل های علمی و صنفی
  • انجمن روانپزشکی ایران
  • انجمن روانپزشکی اروپا
  • انجمن pcychosomatic
مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: ماه منیر دانش, سید حمزه حسینی, علیرضا خلیلیان, مهران ضرغامی
کلیدواژه ها : كليدواژه افسردگي پس از زايمان - اضطراب موقعيتي - سلامت رواني
: 30595
: 199
: 0
ایندکس شده در :

 چکيده

مقدمه: اين پژوهش با هدف تعيين ميزان شيوع افسردگى پس از زايمان و برخى عوامل مرتبط با آن در زنان مراجعهکننده به مراکز بهداشتي- درمانى شهر سارى انجام شده است.

روش: اين بررسى به روش توصيفى – تحليلى با 422 نفر از زنان باردار در سه ماههى سوم، مراجعهکننده به واحدهاى مراقبتهاى مادر و کودک 10 مرکز بهداشتي- درمانى شهر سارى از اسفند 1380 تا شهريور 1381 انجام شد. آزمودنىها در مدت 8- 6 هفته پس از زايمان نيز پىگيرى شدند. براى گردآورى دادهها پرسشنامهاى داراى چند بخش شامل مقياس افسردگى پس از زايمان ادينبورگ، فرم کوتاهشدهى اضطراب موقعيتى اشپيل برگر، پرسشنامهى سلامت عمومى و پرسشنامهى ويژگىهاى جمعيتشناختى و اطلاعات مربوط به دوران باردارى بهکار برده شد.

يافتهها: مقياس ادينبورگ 22% (92 نفر) از زنان مورد بررسى را، 8- 6 هفته پس از زايمان افسرده نشان داد. 30% زنان مورد بررسى در سه ماههى سوم باردارى افسرده بودند. پرسشنامهى سلامت عمومى 2/37% (157 نفر) از زنان مورد پژوهش را در سه ماههى سوم باردارى و 31% (132 نفر) را 8- 6 هفته پس از زايمان مشکوک به داشتن اختلال نشان داد. ارتباط معنىدارى بين افسردگى پس از زايمان و رويدادهاى فشارزاى زندگى در طى يکسال اخير، حمايت خانوادگى، وضعيت سلامت کودک، احساس توانايى مراقبت از کودک و وجود بيمارى در زايمان کنونى ديده شد.

نتيجهگيري: شيوع افسردگى و اختلالهاى روانى در دوران باردارى، بالا است و پس از زايمان کاهش مىيابد.

 

نویسندگان: فاطمه نصیری امیری, سید حمزه حسینی
کلیدواژه ها : سندرم پیش از قاعدگی - ویتاگنوس - داروی گیاهی
: 15052
: 46
: 0
ایندکس شده در :
در این تحقیق اثر ویتاگنوس در بهبود سندرم پیش از قاعدگی بررسی گردید. تحقیق به روش دو سو بیخبر صورت پذیرفت. سی بیمار به طور تصادفی به دو گروه مساوی شاهد و تجربی تقسیم شدند (هر گروه 15 بیمار) و به مدت سه سیکل پشت سرهم با 30 قطره ویتاگنوس یا دارونما دو بار در روز به مدت حداقل 5 روز قبل از قاعدگی تحت درمان قرار گرفتند. جهت بررسی مطالعه مصاحبه طبق COPE استفاده گردید. ده بیمار به علت تلخی دارو یا باردار شدن و غیره از مطالعه خارج شدند. بیست بیمار (هر گروه 10 بیمار) در بررسی آماری شرکت داشتند. درمان با ویتاگنوس اثر درمانی خوبی بر روی علایم روانی سندرم پیش از قاعدگی داشت در گروه ویتاگنوس 70 درصد و در گروه دارونما 30 درصد نمونهها بهبود یافتند که اختلاف بین آن دو از لحاظ آماری معنیدار بود. در70 درصد بیماران گروه درمانی ویتاگنوس بیشتر از 50 درصد شدت (نمره) سندرم پیش از قاعدگی بهبود یافت. در حالیکه در گروه درمانی دارونما تنها 40 درصد بود. ما دریافتیم که ویتاگنوس در درمان سندرم پیش از قاعدگی مؤثر است. توصیه میشود ویتاگنوس برای مدت حداقل سه ماه در درمان سندرم پیش از قاعدگی تجویز شود.
نویسندگان: محمدرضا حق شناس, مائده درزیانی عزیزی, سپیده طاهری, فرهاد زمانی, فرهنگ بابامحمودی, سید حمزه حسینی, عط‌یه‌ مخلوق‌
کلیدواژه ها :
: 20757
:
: 0
ایندکس شده در :
هستند و 50 تا 80 درصد این بیماران C سابقه و هدف : بیش از 3 درصد جمعیت دنیا مبتلا به عفونت ویروس هپاتیت به فاز مزمن پیشرفت می کنند. تقریباً 50 درصد بیماران مزمن به درمان جواب نمی دهند. با توجه به اهمیت شناسایی ریسک در جمعیت های C فاکتورها برای طرح پیشگیری از عفونت، این مطالعه با هدف تعیین ریسک فاکتورهای ویروس هپاتیت در مازندران انجام شد. C پرخطر مبتلا به عفونت هپاتیت مواد و روش ها : در این مطالعه 132 بیمار ( 34 بیمار تالاسمی، 31 بیمار دیالیزی، 30 بیمار هموفیلی و 37 معتاد تزریقی) مورد مثبت بودند . اطلاعات دموگرافیک HCV-RNA بوده و از نظر HCV بررسی قرار گرفتند . تمام بیماران دارای آنتی بادی ضد بیماران و ویژگی های اپیدمیولوژیک، یافته های بالینی و پارامترهای آزمایشگاهی بیماران در پرسشنامه ثبت گردید از بترتیب برای مقایسه متغیرهای کیفی و کمی بین گرو ههای مورد مطالعه استفاده شد. ANOVA و Chi-square آزمون های با میانگین سنی HCV یافته ها : بیماران مورد بررسی در این مطالعه شامل 132 فرد مبتلا به عفونت مزمن 31 درصد، / 68 درصد در برابر 4 / 35/13±11/92 بودند. همچنین مردان جمعیت عمده را تشکیل می دادند باشد ( 9 نظیر مصرف الکل، مصرف مواد مخدر، سابقه زندان و داشتن HCV فراوانی فاکتورهای خطر مهم در انتقال .(p=0/001 روابط جن سی بدون قید و شرط در معتادان تزریقی نسبت به بیماران تحت دیالیز، تالاسمی و هموفیل بطور معنی داری بیشتر و HBV و یا HIV حال آن که تفاوت معن ی داری بین این دو گروه از لحاظ عفونت همزمان با ،(p<0/ می باشد ( 0001 .(p=0/ و 48 p=0/ همینطور سابقه بستری دیده نشد (به ترتیب 43 استنتاج : به دلیل عدم وجود واکسن برای پیشگیری و عدم درمان کامل بیماری و با توجه به نقش مسیر بیمارستانی تلاش جدی جهت اجرای اقدامات اساسی پیشگیرانه در جامعه و به ویژه مراکز خدمات بهداشتی - ، HCV انتقال عفونت درمانی، سازمان های انتقال خون و فرآوردهای خونی ض روری است . با توجه به نقش معتادان تزریقی در انتشار و پایداری در جامعه، می بایست مشاوره روانی و بالینی آن ها در رابطه با اهمیت ریسک فاکتورهای بیماری صورت پذیرد و HCV همچنین راهکارهای عملیاتی برای کنترل عفونت از جمله گسترش و تعمیق بیمه خدمات درمانی بویژه برای گروه های آسیب پذیر اجتماعی اندیشیده شود.
: 6000
: 38
: 0
ایندکس شده در :
بررسي مقايسه اي سلامت رواني مبتلايان بتا تالاسمي ماژور 15 تا 25 ساله مراجعه کننده به بيمارستان بوعلي سينا ساري در بين سال هاي 84-1382 با گروه شاهد سید حمزه حسینی +* (M.D.)     حسن خانی** (M.D.)     علیرضا خلیلیان***(Ph.D.)     کوروش وحیدشاهی**** (M.D.)چكيدهسابقه و هدف: تالاسمي ماژور بيماري ژنتيكي مزمني است كه با علايم و نشانه‌هاي يك آنمي مزمن و شديد مشخص مي‌گردد. مطالعات اندكي در رابطه با جنبه‌هاي مختلف روانپزشكي اين بيماري و نيازهاي مشاوره‌اي روانپزشكي و اجتماعي بيماران مذكور در دسترس مي‌باشد. هدف مطالعه حاضر، تعيين وضعيت سلامت رواني و جنبه‌هاي مختلف روانپزشكي بيماري تالاسمي ماژور بر اساس سن، جنس، وضعيت تحصيلي و شدت علايم باليني بيماران در مقايسه با گروه شاهد كنترل شده، است.مواد و روش‌ها: اين پژوهش، يك مطالعه به روش تحليلي- مقطعي از نوع كنترل و شاهد، بر روي مبتلايان به تالاسمي ماژور15 تا 25 ساله مراجعه‌كننده به درمانگاه تالاسمي بيمارستان آموزشي و درماني بوعلي سينا ساري در بين خرداد 1382 تا ارديبهشت 1384 با گروه شاهد است. ميزان شدت نشانه‌ها، شكايت‌هاي معمول رواني و وضعيت سلامت رواني با استفاده از پرسشنامه تجديد نظر شده فهرست علايم 90 سوالي (SCL-90-R) ارزيابي گرديد. اطلاعات مربوط به مشخصات دموگرافيك، وضعيت تحصيلي، علايم باليني و شدت عوارض بيماري براساس پرسشنامه خود ساخته استاندارد شده جمع‌آوري گرديد.يافته‌ها: 125 نمونه، از هر يك از گروه‌هاي آزمايشي و شاهد و در مجموع 250 نمونه با ميانگين سني 01/2 ± 51/18 سال و محدوده سني 15 تا 25 سال در اين پژوهش شركت نمودند. از ميان 250 فرد شركت كننده در اين مطالعه، 132 (8/52%) زن و (2/47 درصد) 118 مرد با وضعيت خانوادگي، اجتماعي و اقتصادي تقريبا برابر بودند. وضعيت تاهل با 01/0P<، سطح تحصيلاتي با 0001/0P< و وضعيت تحصيلي مناسب با 0001/0P< در گروه بيماران مبتلا به تالاسمي به طور معني‌داري پايين‌تر بوده است. بر اساس يافته‌هاي مطالعه تفاوت معني‌داري در ميانگين و انحراف معيار شاخص‌هاي 3 گانه آزمون SCL-90-R شامل GSI با 03/0P< ، PSD با 0001/0P< و PSDI با 05/0P< در گروه آزمايشي در مقايسه با گروه شاهد ثبت گرديد. شكايت‌هاي جسماني با 0001/0P<، حساسيت در رابطه‌هاي متقابل با 0001/0P<، افسردگي با 003/0P<، اضطراب با 05/0P< و روان پريشي با 03/0P< از ميان مقياس‌هاي 9 گانه، در گروه آزمايشي به طور معني‌داري بيش‌تر از گروه شاهد بوده است.استنتاج: بيماران مبتلا به تالاسمي در معرض ابتلا به انواع مختلف اختلالات روانپزشكي بوده‌اند و در نتيجه نيازمند مشاوران روانپزشكي مجرب هستند. واژه‌هاي‌كليدي : جنبه‌هاي روانپزشكي، بتاتالاسمي ماژور، SCL-90-R ، مطالعه کنترل و شاهد، ايران * متخصص روانپزشكي، عضو هیأت علمی (دانشیار) مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری دانشگاه علوم پزشكي مازندران                                                                   + * مولف مسئول : ساری- کیلومتر 5 جاده نکا، مرکز آموزشی درمانی زارع** پزشک عمومی                                    *** دکترای آمار حياتي، عضو هیأت علمی (دانشیار) دانشگاه علوم پزشكي مازندران**** متخصص اطفال، دانشگاه علوم پزشكي مازندرانEتاريخ دريافت : 6/6/85            تاريخ ارجاع جهت اصلاحات : 18/7/85             تاريخ تصويب: 29/1/86